Makkinga - Vijfendertig jaar woonde Hélène Smit in Makkinga. In een van de meest karakteristieke huizen van het dorp, het rijksmonument ‘Vila Nova’. Haar partner Harry Breuking was daar werkzaam als huisarts.

Smit (1964) is geboren in Curaçao en woonde later in Indonesië en daarna nog geruime tijd in Iran. Dat buitenlandse verblijf had te maken met het feit dat haar vader werkte bij Shell. Op 12-jarige leeftijd ging Hélène naar Nederland, naar Varik. Na de middelbare school studeerde ze in Utrecht psychologie en ook was ze jaren werkzaam in dat vak. Dat beviel op den duur niet want ze wilde ‘leuke dingen gaan doen’. Het werd kunstacademie Minerva in Groningen. Daar deed ze alles wat ze er te bieden hadden; tekenen, schilderen, beeldhouwen, lino- en houtsnedetechniek. Vervolgens kwam ze in Makkinga te wonen waar ze naast het assisteren in de praktijk van haar echtgenoot zich op de kunst toelegde: ‘als ik iets in mijn hoofd had moest het af’.

Smit is met vele kunstvormen bekend en beoefende ze allemaal. Aquarelleren, schilderen, tekenen, boetseren en hout- , linosneden en etsen: ‘Bijna alles gedaan wat ik kon’.

Beelden met linosneden

Momenteel zijn de sneden het meest in beeld en dat is ook haar recentste werk. Ze maakt mooie beelden met linosneden. Ze is gaandeweg monochroom (zwart/wit) gaan werken; ‘ik kan dan goed laten zien, wat ik wil laten zien’. Smit werkt in hoogdruk: met gutsen worden delen van een plaat hout of linoleum weggesneden. De vlakken en lijnen die overblijven worden ingeïnkt en afgedrukt.

Borstels en zwabbers

Het huishoudelijke was nu niet echt haar ding maar werd wel een belangrijk thema, bijvoorbeeld de beelden van de wasmand mét en zonder was, de borstels en de zwabbers. Deze huishoudelijke artikelen zijn onderwerp van haar verbeelding: niet om mee te werken (frustratie) maar om vast te leggen(fascinatie). Zo maakte ze een vers wat bij Open Stal lag en door veel bezoekers werd gekopieerd.: In elk huishouden is een mand waar de enkele sok in belandt. Als vissersvrouwen wachten zij, komt hij ooit weer, ooit weer bij mij.

Een alleskunner is Hélène Smit, in de kunst en in haar dagelijkse leven: imkeren, tuinieren enz. Er is veel wat haar fascineert en boeit. Een karaktertrek noemt ze het en een inspiratiebron voor haar kunst.

Hoogdrukkers

Smit is aangesloten bij ‘HṑLT’, een vereniging van noordelijke hoogdrukkers uit de drie noordelijke provincies. Dat levert haar naast gezamenlijke activiteiten ook een netwerk en ze kan er gebruik maken van materialen.

Smit bekleedde van 2004 tot 2018 een bestuursfunctie in Open Stal. Eénmaal exposeerde ze er en dat was afgelopen jaar. Haar snedes waren te zien bij textielinstituut Hawar en deze vonden gretig aftrek bij de bezoekers.

Verhuizing

Op 12 oktober ‘Dag van de prentkunst’ nam ze deel aan de kunstgalerie bij Stichting Nobilis in Fochteloo. Momenteel is ze niet fanatiek met de kunst bezig, sinds twee maanden wonen ze in Drachten en zitten nog in het staartje van de verhuizing. Het vooruitzicht is om ‘weer lekker te gaan etsen, als ik weer iets leuks bedenk ga ik weer verder’.

www.holthoogdruk.nl

Bron: Nieuwe Ooststellingwerver - 1 november 2019 om 12:11 uur